Geschiedenis

Het prille begin

In 1871 werd in Rotselaar, onder impuls van de heren Cordemans Francis en Lonthie Alfons een fanfare Sint-Cecilia gesticht.

In 1878 keurde de liberale regering o.l.v. Frére Orban een laiciserende wet op het lager onderwijs goed (onderwijswetten van Van Humbeeck), en ontstond de eerste schoolstrijd.

De liberalen wilden de scholen bevrijden van het voor hen irrelevante katholieke onderwijs. Godsdienstlessen werden verboden tijdens de schooluren. Hierdoor werd de reeds langer bestaande tweestrijd tussen katholieken en liberalen verder aangewakkerd. De kerk reageerde furieus, en zette al haar instellingen, pers, verenigingen, parochiepriesters... in, onder de leuze 'voor de ziel van het kind'.

Deze politieke tweestrijd werd in de dorpen vermengd met plaatselijke politieke en industriele belangen. De fanatieke houding van beide partijen zorgden voor een vijandigheid en tweestrijd die ook voor het dagdagelijkse leven van de bevolking gevolgen had. In heel het land werden talrijke verenigingen innerlijk verscheurd.

Ook in Rotselaar splitste in 1879 de bestaande fanfare zich in twee. De ruzie kwam zelfs voor het vredegerecht. Daar werd de 'inboedel' verdeeld. De vlag (en dus ook de naam) ging naar 'Sint Cecilia', de grote trom ging naar de nieuwe fanfare 'Rotselaer's Ware Vrienden'.

De leden en aanhangers van de liberaal getinte fanfare St Cecilia werden 'De Geuzen' genoemd, de aanhangers van de katholiek getinte fanfare Rotselaer's Ware Vrienden' noemde men 'De Sussen'.

Dit gebeurde onder het burgemeesterschap van Theodoor Smedts.
Deze Theodoor Smedts was ook een van de stichters van de Fanfare Rotselaer's Ware Vrienden.

De vermoedelijke stichters waren:

De families Van Doren en Smedts speelden een belangrijke rol in onze fanfare, en zijn ook niet zonder betekenis geweest voor Rotselaar als gemeente.

Periode 1879 – 1918

De eerste dirigent van de Fanfare Rotselaer's Ware Vrienden was Vanhooy. Louis Grauwels volgde hem op (van voor 1901 tot in 1920).

Vanaf 1901 bestaat er een zeer secuur bijgehouden kasboek. Daaruit leren we dat onze fanfare toen bestond uit 52 muzikanten en 74 leden.

Het jaargeld voor de muzikanten bedroeg toen 5 fr. De leden betaalden ieder 6 fr.
Daarin was de deelname aan het jaarlijkse teerfeest inbegrepen.

In 1901 bedroeg de gemeentelijke toelage 25 fr. De vlaggendrager Felix Tombeur kreeg 4 fr uitbetaald voor zijn diensten, en de 'drapeau' werd verzekerd voor 1,5 fr.

Reeds in 1901 werd om de kas te spijzen een mosselfeest georganiseerd.
Regelmatig werden concerten gegeven, en nam men deel aan muziekfeesten in de regio (o.a. Gelrode, Wakkerzeel, Wespelaar...). In 1905 werd zelfs deelgenomen aan een festival in Luik. In die tijd een enorme uitstap.

Vanaf 1906 bestond er binnen de fanfare gedurende enkele jaren een zangkoor, bestaande uit een veertigtal leden. Onder leiding van Casimir Deroy, en later Denis Jacobs, trok men al zingend door het dorp.

Ook in 1906 kocht Denis Smedts (zoon van Theodoor Smedts) het hof Terheyden om er de brouwerij “De Toren” te installeren.

In 1910 bedroeg de gemeentelijke toelage nog steeds 25 fr. De verzekeringspremie voor de 'drapeau' was toen al gestegen tot 3 fr.

Theodoor Smedts overleed in 1912. Hij was 33 jaar lang bestuurslid en steunpilaar van de fanfare.

Tijdens de oorlogsjaren lagen alle activiteiten stil. Zelfs de teerfeesten konden niet doorgaan. De muziekinstrumenten moesten voor de Duitse opeisingen verstopt worden.

Periode 1919 – 1939

Na de oorlog werden de activiteiten met veel enthousiasme herstart. Tot 1920 werd er zelfs dubbel geteerd en gefeest.

In 1920 kreeg de fanfare een nieuwe dirigent, namelijk meester Joseph Sas. Tot in 1946 bleef hij dirigent.

Denis Desmedt en Guillaume Van Doren dienden een aanvraag in om de tijdens de oorlog geleden schade vergoed te krijgen. Voor de 'Commissie ter herstelling der oologsschade te Leuven' maakten zij een inventaris van alle instrumenten die beschadigd of verdwenen waren.
Dit geeft meteen een idee over de toenmalige samenstelling van de fanfare:

Het jaarlijkse teerfeest was een van de hoogtepunten in het fanfare-jaar.
Er werd een 'beest' (vaars) gekocht. De muzikanten en de leden leverden uit eigen tuin de nodige aardappelen en groenten. Het tafelgerei, de tafels en de stoelen werden gehuurd en per kar opgehaald.
Twee dagen lang (zaterdag en zondag) werd er 's middags en 's avonds uitgebreid getafeld.
Tussen de maaltijden bezocht men de talrijke leden caféhouders.

In 1921 werd mevr. Rondou (Bertha Van De Goor) chef-kok tijdens het teerfeest. Zij zal dat blijven tot in 1982, dit is meer dan 60 jaar.

De gemeentelijke toelage werd verhoogd tot 100 fr.
In 1921 werden nieuwe statuten opgesteld.
In 1923 nam de fanfare deel aan het “ Bestendig Festival Antwerpen”, en verkreeg zowel een premie als een medaille.

Uit het kasboek leren we dat in 1927 de fanfare 75 muzikanten en 192 leden telde. Aan het teerfeest namen dat jaar 265 personen (alleen mannen) deel.
De gemeentelijke toelage bedroeg toen 300 fr.

Omdat de fanfare niet over een vast lokaal beschikte werd in een bestuursvergadering in 1928 een beurtrol opgesteld. De repetities zouden achtereenvolgens gehouden worden bij:

1. Guillaume Massy
2. Zaal Mozart
3. Van Brusselen
4. Felix Nijs

In 1929 bestond de fanfare 50 jaar, en kreeg van de Koning de toestemming om zich voortaan “Koninklijke Fanfare Rotselaer's Ware Vrienden“ te noemen.
In 1930 nam men deel aan het Internationaal Festival – Wereldtentoonstelling voor Koloniën, Zeevaart & Vlaamsche Kunst te Antwerpen.
In 1934 werd opnieuw deelgenomen aan het “Bestendig Festival Antwerpen”, en in 1935 bracht men een bezoek aan de “Algemene Wereldtentoonstelling” te Brussel.

Tijdens deze periode werd jaarlijks een groots opgezet “Muziek en Toneelkundig Feest” georganiseerd. Tijdens de lange herfstavonden werd door de fanfare en de toneelkring duchtig geoefend. Meester Sas was de dirigent, bezieler en gangmaker.
Voor het decor zorgden Jan Lambrechts, Frans Leempoels en Victor Cockx. Warre Vleugels stond in voor de verlichting, en koster Ferdinand Piette speelde piano. De nodige kostuums werden gehuurd in Mechelen of Antwerpen en per spoor naar Rotselaar verzonden.
In zaal Victoria (bij Camiel Van Roost en later bij Frans Smedts) werden dan rond het jaareinde meestal een tweetal voorstellingen gegeven. De fanfare begon de voorstelling met een aantal ouvertures, polkas, walsen en fantasies met diverse solisten. Daarna volgde een kort drama zoals “De Giftmengster” (1923), “De Twee Wiegen”(1926), “De Schat uit Congo”(1936)... Na een korte pauze werd tenslotte een blijspel opgevoerd zoals “Roode Sander”(1926), of “Alzoo 'ne Klont”(1933)...
Telkens was de Victoria uitverkocht. De fanfarekas werd goed gevuld, maar vooral de vele avonden voorbereiding zorgden voor veel plezier en ontelbare anekdotes.

Tijdens de tweede wereldoorlog moesten de instrumenten opnieuw opgeborgen worden, en vielen alle activiteiten noodgedwongen stil.

Periode 1946 - 2000

Na de oorlog werd de toneelkring niet meer opgestart, en ook de zaal Victoria verdween.

In 1946 gaf meester Sas het dirigeerstokje door aan Theo Van Bever. Vanaf dan werd er jaarlijks een muziekconcert gegeven.

In 1948 werd een “Vlaamse Kermis” georganiseerd. Vanaf 1955 (tot in 1983) was de fanfare de gangmaker van het karnavalsgebeuren in Rotselaar.

In 1960 overleed voorzitter Guillaume Van Doren. Hij werd tijdelijk opgevolgd door Ivo Van Doren (zoon van Theophiel Van Doren).
In 1961 overleed dirigent Theo Van Bever. Hij werd opgevolgd door Jan Verhaegen.
In 1962 werd Frans Lambrechts aangesteld als voorzitter. Er werden “Kepi's” aangekocht voor de muzikanten en bestuursleden.
In 1965 werd een trommelkorps opgericht, dat in 1969 versterkt werd met majorettes.

In 1970 nam Job Roland tijdelijk het dirigeerstokje over van Jan Verhaegen. Vanaf 1972 is Jan Verhaegen terug de dirigent. Hij werd in 1977 opgevolgd door Karel Geboers.

Wegens gebrek aan belangstelling wordt het trommelkorps in 1978 ontbonden.
In 1980 wordt Yvan Vanderwegen dirigent.

Vanaf 1982 wordt gestart met het opleiden van jonge (en oudere) muzikanten in de eigen muziekschool. Alex Heyligen geeft notenleer en instrument-les.

Eveneens in 1982 maakte men een reis naar Altenahr (Duitsland) en organiseerde de fanfare een concert met Brasband Midden Brabant.
In 1983 werd een uitstap naar Luxemburg gemaakt.

In 1985 werd Yvan Vanderwegen als dirigent opgevolgd door Chris Elsen.

Op 22 november 1986 organiseerde de fanfare o.l.v. Chris Elsen “Een avond met Theo Van Bever”. Er werd een orkest samengesteld met muzikanten uit de verschillende verenigingen waar Theo Van Bever actief was. Niet minder dan 20 van zijn composities werden uitgevoerd.

Tijdens het teerfeest van 1988 boodt voorzitter Lambrechts zijn ontslag aan. Hij werd opgevolgd door Jean Cockx.
Karel Wouters volgde als dirigent Chris Elsen op.
In 1990 nam Herman Steeno de taak van Karel Wouters over. Hij werd op zijn beurt in 1993 opgevolgd door Wim Hermans.

In 1998 werd Wim Hermans opgevolgd door Roel Bernaerts.

Voorzitters:

Theodoor Smedts: 1897 – 1912
Guillaume Van Doren: 1921 – 1960
Ivo Van Doren: 1960 - 1962
Frans Lambrechts: 1962 – 1989
Jean Cockx: 1989 -
Nadine Vanroosendael:
Guido Putzeys:

Dirigenten:

Vanhooy: 1879 - 190?
Louis Grauwels: 190? - 1920
Joseph Sas: 1920 - 1946
Theo Van Bever: 1946 - 1961
Jan Verhaegen: 1961 – 1970
Job Roland: 1970 – 1972
Jan Verhaegen: 1972 – 1977
Karel Geboers: 1977 – 1980
Yvan Vanderwegen: 1980 – 1985
Chris Elsen: 1985 – 1988
Karel Wouters: 1988 – 1990
Herman Steeno: 1990 – 1993
Wim Hermans: 1993 – 1998
Roel Bernaerts: 1998 -
Kristof Degryse: …- ...
Roel Bernaerts: …- ...
Rudy Hamers: … - 2010